Etruscan numerals
Roč.30,č.2(2025)
Etruscan; Lemnian; Raetic; Tyrsenian; Hurro-Urartian; Phoenician/Punic; numerals
5–29
Adrados, F. R. (1989). Etruscan as an IE Anatolian (but not Hittite) Language. Journal of Indo-European Studies, 17, 363–383.
Adrados, F. R. (1994). More on Etruscan as an IE-Anatolian Language. Historische Sprachforschung, 107,54–76.
Adrados, F. R. (2005). El etrusco como indoeuropeo anatolio: viejos y nuevos argumentos. Emerita, 73, 45–56. | DOI 10.3989/emerita.2005.v73.i1.52
Agostini, P., & Zavaroni, A. (2017). The Bilingual Phoenician-Etruscan Text of the Golden Plates of Pyrgi,1–32 [retrieved 16.09.2025 from https://www.academia.edu/31417130/].
Agostiniani, L. (1995). Sui numerali etruschi e loro rappresentazione grafica. AIΩN – Annali del Dipertimentodi Studi del Mondo Classico e del Mediterraneo Antico. Sezione linguistica, 17(21–65), 197–241.
Akulov, A. (2024). Etruscan is related to Hurro-Urartian. Cultural Anthropology and Ethnosemiotics, 10(1),40–44.
Arutjunjan, N. V. (2001). Korpus urartskix klinoobraznyx nadpisej. Erevan: Izdateľstvo Gitutjun – Nacionaľnajaakademija nauk Respubliki Armenii.
d'Aversa, A. (1994). Dizionario della lingua etrusca. Brescia: Paideia Editrice.
Beekes, R. S. P. (2003). The Origin of the Etruscans. Amsterdam: Koninklijke Nederlandse Akademie vanWetenschappen.
Berger, H. (1998). Die Burushaski-Sprache von Hunza und Nagir. Teil III: Worterbuch Burushaski-Deutsch, Deutsch-Burushaski; Neuindische Studien, Bd. 13. Wiesbaden: Harrassowitz.
Blažek, V., & Bengtson, J. D. (1995). Lexica Dene-Caucasica. Central Asiatic Journal, 39(1), 11–50.
Blažek, V. (1999). Numerals. Comparative-Etymological Analyses and their Implications. Brno: Masarykova univerzita.
Blažek, V. (2007). Theonymica Helleno-Semitica II: Pallas Athānā / Athānā Potnia "Virgin" or "Lady"? DO-SO-MO. Fascicula Mycenologica Polona, 7, 161–176.
Blažek, V. (2010a). Hurrian Numerals. In T. M. Mixajlova (Red.), Issledovanija po lingvistike i semiotike. Sbornik statej k jubileju Vjač. Vs. Ivanova (pp. 117–123). Moskva: Jazyki slavjanskix kuľtur.
Blažek, V. (2010b). Czechs = Young Men? In E. Stadnik-Holzer, & G. Holzer (Eds.), Sprache und Leben derfruhmittelalterlichen Slaven. Festschrift fur Radoslav Katičić zum 80. Geburtstag (Schriften uber Sprachenund Texte 10; pp. 13–28). Frankfurt am Main: Peter Lang.
Blažek, V. (2014). Etymologizing 'unetymologizable' Greek dendronyms. Graeco-Latina Brunensia, 19(1), 41–50.
Blažek, V. (2016). Artemis and her family. Graeco-Latina Brunensia, 21(2), 37–48. | DOI 10.5817/glb2016-2-4
Blažek, V. (2017). Apollo the Archer. In F. Logozzo, & P. Poccetti (Eds.), Ancient Greek Linguistics: New Approaches, Insights, Perspectives (pp. 643–662). Berlin – Boston: Walter de Gruyter. | DOI 10.1515/9783110551754-655
Blažek, V. (2021). East Chadic numerals in comparative perspective. In J. A. McIntyre, & H. Schreiber (Eds.), Topics in Chadic Linguistics VIII. Papers from the 7th International Colloquium on the Chadic Languages, Hamburg, 12–14 September 2013 (pp. 11–36). Koln: Koppe.
Blažek, V. (2022). Greek γέφῡρα "dam; bridge". In B. Machajdikova, & Ľ. Eliašova Buzassyova (Eds.), Greek– Latin– Slavic. Aspects of Linguistics and Grammatography (pp. 141–160). Tubingen: Narr.
Bonfante, G., & Bonfante, L. (2002). The Etruscan Language: An Introduction 2. Manchester – New York: Manchester University Press.
Bork, F. (1909). Die Mitanni-Sprache (Mitteilungen der Vorderasiatische Gesellschaft, 14). Berlin: Peiser.
Brandenstein, W. (1948). Tyrrhener. In K. Ziegler (Ed.), Paulys Realencyclopadie der classischen Altertumswissenschaft (VIIA.2; cc. 1909–1938). Stuttgart: Metzler.
Brugnatelli, V. (1982). Questioni di morfologia e sintassi dei numerali cardinali semitici. Firenze: La nuovaItalia editrice.
Buck, C. D. (1949). A Dictionary of Selected Synonyms in the Principal Indo-European Languages. Chicago – London: The University of Chicago Press.
Bugge, S. (1883). Beitrage zur Erforschung der etruskischen Sprache. Stuttgart: Heitz.
Carter, J. B. (1908). Roma Quadrata and the Septimontium. American School of Classical Studies in Rome,12(2), 172–183. | DOI 10.2307/496811
Cortsen, S. P. (1929). Die lemnische Inschrift, ein Deutungsversuch. Glotta, 18(1–2), 101–109.
Cristofani, M. (1991/2014). Introduzione allo studio dell'etrusco. Nuova edizione interamente aggiornata. Firenze: Leo S. Olschki Editore.
Diakonoff, I. M. (1971). Hurrisch und Urartaisch (Munchener Studien zur Sprachwissenschaft, Beiheft Neue Folge 6, translated from Russian by Karl Sdrembek). Munchen: Kitzinger.
Diakonoff, I. M., & Starostin, S. A. (1986). Hurro-Urartian as an Eastern Caucasian Language (Munchener Studien zur Sprachwissenschaft, Beiheft 12. Neue Folge). Munchen: Kitzinger.
D'jakonov, I. M. (1961). Sravniteľno-grammatičeskij obzor xurritskogo i urartskogo jazykov. In I. M. Djakonov, & G. V. Cereteli (Red.), Peredneaziatskij sbornik – Voprosy xettologii i xurritologii (pp. 369–423). Moskva: Izdateľstvo vostočnoj literatury.
D'jakonov, I. M. (1963). Urartskie piśma i dokumenty. Moskva – Leningrad: Izdateľstvo Akademii nauk SSSR.
D'jakonov, I. M. (1967). Xurritskij i urartskij jazyki. In I. M. D'jakonov (Ed.), Jazyki drevnej Perednej Azii (pp. 111–165). Moskva: Nauka.
D'jakonov, I. M. (1978). Xurrito-urartskij i vostočno-kavkazskie jazyki. In Hin arevelk' / Drevnij Vostok (III; pp. 25–38). Erevan: Izdateľstvo Akademii nauk Armjanskoj SSR.
D'jakonov, I. M. (1979). Xurritskij i urartskij jazyki. In G. D. Sanžeev, A. N. Kononov, & I. F. Varduľ (Eds.), Jazyki Azii i Afriki (III: Jazyki drevnej Perednej Azii (nesemitskie). Iberijskokavkazskie jazyky. Paleoaziatskiejazyki; pp. 50–78). Moskva: Glavnaja redakcija vostočnoj literatury.
D'jakonov, I. M., & Starostin, S. A. (1988). Xurrito-uratskie i vostočnokavkazskie jazyki. In G. M. Bongard-Levin, & V. G. Ardzinba (Reds.), Drevnij Vostok: Ėtnokuľturnye svjazi (pp. 164–207). Moskva: Glavnajaredakcija vostočnoj literatury izdateľstva 'Nauka'.
DQEQ = Diccionario quechua – espanol – quechua (2005). Cusco: Gobierno regional Cusco.
Eichner, H. (2002). Etruskisch -σvla auf der Bronze von Cortona. In F. Cavoto (Ed.), The Linguist's Linguist, A Collection of Papers in Honour of Alexis Manaster Ramer (pp. 141–152). Munich: Lincom.
Eichner, H. (2011). Anmerkungen zum Etruskischen in memoriam Helmut Rix. Die Sprachen Altitaliens Inmemoriam Helmut Rix. Alessandria: Rivista di Glottologia, 5, 67–92.
Eichner, H. (2012). Neues zur Sprache der Stele von Lemnos (Erster Teil). Journal of Language Relationship / Voprosy jazykovogo rodstva, 7, 9–32. | DOI 10.31826/9781463235017-005
Eichner, H. (2013). Neues zur Sprache der Stele von Lemnos (Zweiter Teil). Journal of Language Relationship / Voprosy jazykovogo rodstva, 10, 1–42. | DOI 10.31826/9781463235703-003
Eichner, H. (2019). Die Stele Lemnia: Vorstellung ihrer neuen Interpretation samt angestrebter Beweisfuhrung. In N. B. Guzzo, & P. Taracha (Eds.), "And I Knew Twelve Languages". A Tribute to Massimo Poettoon the Occasion of His 70th Birthday (pp. 91–133). Warsaw: Agade Bis – University of Warsaw – Facultyof Oriental Studies. | DOI 10.1007/978-3-662-69296-7_19
Erman, A., & Grapow, H. (1971). Worterbuch der agyptischen Sprache (I–V). Berlin: Akademie-Verlag.
Facchetti, G. M. (2002). Appunti di morfologia etrusca. Con un'appendice sulle questioni delle affinitŕ genetichedell'etrusco. Rome: Olschki.
Facchetti, G. M. (2005). The Interpretation of Etruscan texts and its Limits. Journal of Indo-European Studies, 33(3–4), 359–388.
Facchetti, G. M. (2008). Etruskisch. In U. Ammon, & H. Haarmann (Eds.), Wieser Enzyklopadie: Sprachendes europaischen Westens (I. Band: A–I; pp. 221–235). Klagenfurt: Wieser Verlag.
Facchetti, G. M. (2018). I numerali hurrici: note etimologiche e interlinguistiche. EXPRESSIO. Rivista di Linguistica, Letteratura e Comunicazione, 2, 13–22.
Faulkner, R. O. (1962/1991). A Concise Dictionary of Middle Egyptian. Oxford: Griffith Institute – Ashmolean Museum.
Festus, S. P. (1880). De verborum significatione quae supersunt cum Pauli epitome (emendata et annotata a Carolo Odofredo Muellero). Leipzig: Sumptibus Simmelii eiusque socii.
Festus, S. P. (1889). De verborum significatu qua supersunt cum Pauli epitome (edidit. milius Thewrewk de Ponor). Budapest: Sumptibus academie litteraeum hungaric. | DOI 10.1017/s0009840x00191310
Fiesel, E. (1936). Bemerkungen und Berichtigungen. Studi Etruschi, 10, 321–325.
Francfort, H.-P., & Tremblay, X. (2010). Marhaši et la civilisation de l'Oxus. Iranica Antiqua, 45, 51–224. | DOI 10.2143/ia.45.0.2047119
Friedrich, J. (1934). Mitraššil Uruṷanaššel. Orientalia, 12, 311–317.
Friedrich, J. (1935). Zum Subaraischen und Urartaischen. Analecta Orientalia, 12, 122–135.
Georgiev, V. I. (1962). Hethitisch und Etruskisch. Die hethitische Herkunft der etruskischen Sprache (LinguistiqueBalkanique 5.1). Sofia: Academie Bulgare des Sciences.
Georgiev, V. I. (1974). Etruskisch und Hethitisch. Ein Vergleich der bekannten Tatsachen der etruskischen Grammatik. Balkansko ezikoznanie, 17(1), 5–40.
Georgiev, V. I. (1979). La lingua e l'origine degli Etruschi. Roma: Editrice Nagard.
Gluhak, A. (1978). Etruscan Numerals. Linguistica, 17(1), 25–32. | DOI 10.4312/linguistica.17.1.25-32
Hadas-Lebel, J. (2017). Le nombre 'cent' en etrusque. A propos de etr. sran. Rasenna, 5, 1–7.
HAL = Koehler, L., & Baumgartner, W. (2001). The Hebrew and Aramaic Lexicon of the Old Testament (I–II; translated by M. E. J. Richardson). Leiden – Boston – Koln: Brill.
Halloran, J. A. (2006). Sumerian Lexicon. Los Angeles: Logogram Publishing.
Hoenigswald, H. M. (1941). On Etruscan and Latin Month-Names. The American Journal of Philology, 62(2), 199–206. | DOI 10.2307/290830
Hrozny, B. (1915). Die Losung des hethitischen Problems. Mitteilungen der Deutschen Orient-Gesellschaft, 56, 17–50.
Hrozny, B. (1917). Die Sprache der Hethiter – ihr Bau und ihre Zugehorigkeit zum indogermanischen Sprachstamm. Leipzig: Hinrich.
Hrozny, B. (1928). Etruskisch und die "hethitischen" Sprachen. Zeitschrift fur Assyrologie, 38, 171–180.
Hrozny, B. (1935). Die Inschrift von Lemnos. Studi etruschi, 9, 127–132.
Ivanov, V. V. (1988). Drevnevostočnye svjazi ėtrusskogo jazyka. In G. M. Bongard-Levin, & V. G. Ardzinba (Reds.), Drevnij Vostok: Ėtnokuľturnye svjazi (pp. 208–218). Moskva: Glavnaja redakcija vostočnoj literaturyizdateľstva 'Nauka'.
Jacemirskij, S. (2005). Jazyk nadpisej lemnosskoj stely v sravniteľnom osveščenii. In Aspekty komparativistiki (1: Orientalia et Classica. Trudy Instituta vostočnyx kuľtur i antičnosti XI; pp. 317–338). Moskva: Rossijskij gosudarstvennyj gumanitarnyj universitet.
Jacemirskij, S. (2007). Ėtrusskie čisliteľnye: problemy i itogi issledovanija. In Aspekty komparativistiki (2: Orientalia et Classica. Trudy Instituta vostočnyx kuľtur i antičnosti XI; pp. 187–196). Moskva: Rossijskijgosudarstvennyj gumanitarnyj universitet.
Jatsemirsky, S. (2009). Etruscan numerals (Problems and results of research). In V. V. Shevoroshkin, & H.U. Sverdrup (Eds.), Bygone voices reconstructed. On language origins and their relationships – In honor ofAharon Dolgopolski (pp. 129–133). Copenhagen: Underskoven Publishers ApS.
Kapancjan, G. (1936). Obščie ėlementy meždu urartskim i xettskim jazykami. Ėrevań: GosudarstvennoeIzdateľstvo SSRA.
Kassian, A. (2010 [2011]). Hurro-Urartian from the lexicostatistical viewpoint. Ugarit-Forschungen. InternationalesJahrbuch fur die Altertumskunde Syrien-Palastinas, 42, 383–452.
Klimov, G. A. (1967). Zaimstvovannye čisliteľnye v obščekartveľskom? Ėtimologija, 1965, 307–310.
Kloekhorst, A. (2008). Etymological Dictionary of the Hittite Inherited Lexicon. Leiden – Boston: Brill.
Kloekhorst, A. (2021). Luwians, Lydians, Etruscans, and Troy: The linguistic landscape of Northwestern Anatolia in the pre-classical period. In I. Hajnal, E. Zangger, & J. Kelder (Eds.), The Political Geography of Western Anatolia in the Late Bronze Age (Series Minor, 45; pp. 49–75). Budapest: Archaeolingua.
Krahmalkov, Ch. R. (2000). Phoenician-Punic Dictionary. Leuven: Peeters en Department Oosterse Studies.
Krahmalkov, Ch. R. (2001). A Phoenician-Punic grammar. Leiden – Boston – Koln: Brill.
Kretschmer, P. (1921). Pelasger und Etrusker. Glotta, 11, 276–285.
Kretschmer, P. (1929). Ὑττηνία. Glotta, 18, 110–111.
Laroche, E. (1980). Glossaire de la langue hourrite. Paris: Klincksieck.
Lejeune, M. (1981a). Les six premiers numeraux etrusques. Revue des Etudes Latines, 59, 69–77.
Lejeune, M. (1981b). Procedures soustractives dans les numerations etrusque et latine. Bulletin de la Societede Linguistique de Paris, 76, 241–248.
Lejeune, M. (2009). Les termes de la numeration. Notice redigee par M. Lejeune pour le ThLE II. In F. Biville, & I. Boehm (Eds.), Autour de Michel Lejeune. Actes des Journees d'etude organisees a l'UniversiteLumiere Lyon 2 – Maison de l'orient et de la Mediterranee, 2–3 fevrier 2006 (Collection de la Maison del'orient, 43; pp. 308–317). Lyon: Maison de l'orient et de la Mediterranee – Jean Pouilloux. | DOI 10.4000/kentron.1197
Lewis, Ch. T., & Short, Ch. (1958). A Latin Dictionary. Oxford: Clarendon Press.
Mańczak, W. (1983). Das etruskische Numerale śa. Glotta, 61(1–2), 103–105.
Martirosyan, H. K. (2010). Etymological Dictionary of the Armenian Inherited Lexicon. Leiden – Boston: Brill.
Martzloff, V. (2024). Mundus, salle souterraine, cave, firmament, monde. Essai d'analyse semantico-referentielleet comparative. In P. Kocharov, & D. Kolligan (Eds.), Studies in Armenian Grammar and Lexicon. Proceedings of the Workshop on Armenian Linguistics (Wurzburg, 4–5 April 2022; pp. 227–313). Dettelbach: Roll.
Meiser, G. (Ed.). (2014). Etruskische Texte (Editio minor, Teil 1: Einleitung, Konkordanz, Indizes. Teil 2: Texte. Auf der Grundlage der Erstausgabe von Helmut Rix neu bearbeitet von Gerhard Meiser in Zusammenarbeit mit Valentina Belfiore und Sindy Kluge). Hamburg: Baar-Verlag. | DOI 10.1017/s0075435817000909
Morandi, A. (2004). Tarquinii: TLE 891. Studi etruschi, 70, 334–336.
NCED = Nikolayev, S. L., & Starostin, S. A. (1994). A North Caucasian Etymological Dictionary. Moscow: Asterisk Publishers.
Neu, E. (1991). Etruskisch – eine indogermanische Sprache Altanatoliens? Historische Sprachforschung,104, 9–28.
Nozadze, N. (2007). Leksika xurritskogo jazyka – Vocabulary of the Hurrian Language. Tbilisi: Tbilisi State University.
Orel, V., & Starostin, S. (1990). The position of Etruscan. In V. Shevoroshkin (Ed.), Proto-Languages andProto-Cultures (pp. 60–66). Bochum: Brockmeyer.
Oštir, K. (1921). Beitrage zur alarodischen Sprachwissenschaft (I). Wien: Beyer.
Pallotino, M. (1968). Testimonia linguae etruscae 2. Firenze: La nuova Italia.
Patri, S. (2009). Aspects de la position genetique du hourrite. In G. Wilhelm (Ed.), General Studies and Excavations at Nuzi 11/2 in Honor of David I. Oven on the Occasion of his 65th Birthday (October 28, 2005; pp. 341–354). Bethesda: CDL Press.
Pauli, C. (1882). Die etruskischen Zahlworter (Etruskische Forschungen und Studien III, edited by W. Deecke, & C. Pauli). Stuttgart: Heitz.
Platner, S. B. (1901). The Pomerium and Roma Quadrata. The American Journal of Philology, 22(4), 420–425. | DOI 10.2307/288334
Proietti, G. (1977). Ager Tarquiniensis: Viterbo. Studi etruschi, 45, 291–293.
Richter, T. (2012). Bibliographisches Glossar des Hurritischen. Wiesbaden: Harrassowitz.
Richter, T. (2016). Vorarbeiten zu einem hurritischen Namenbuch (Erster Teil: Personennamen altbabylonischer Uberlieferung vom Mittleren Euphrat und aus dem nordlichen Mesopotamien). Wiesbaden: Harrassowitz.
Rix, H. (1984). La scrittura e la lingua. In M. Cristofani (Ed.), Gli etruschi, una nuova immagine (pp. 199–227). Firenze: Giunti.
Rix, H. (1985). Schrift und Sprache. In M. Cristofani (Ed.), Die Etrusker (pp. 210–245). Stuttgart – Zurich: Belser.
Rix, H. (1991). Etrusco un, une, unu «te, tibi, vos» e le preghiere dei rituali paralleli nel Liber Linteus. Archeologia Classica, 43(1): Miscellanea etrusca e italica in onore di Massimo Pallottino, 665–691.
Rix, H. (1998). Ratisch und Etruskisch (Innsbrucker Beitrage zur Sprachwissenschaft. Vortrage und kleinereSchriften, 68). Innsbruck: Institut fur Sprachwissenschaft der Universitat Innsbruck.
Rix, H. (2004). Etruscan. In R. Woodard (Ed.), The Cambridge Encyclopedia of the World's Ancient Languages (pp. 943–966). Cambridge: University Press.
Robertson, E. (2006). Etruscan's genealogical linguistic relationship with Nakh-Daghestanian: A preliminaryevaluation. Ms [retrieved 16.09.2025 from https://www.theelen.info/%5B20151101%5D%20Etruscan%20numerals%20-2-.pdf].
Salomon, C. (2020). Raetic. Palaeohispanica, 20, 263–298. | DOI 10.36707/palaeohispanica.v0i20.380
Salvini, M., & Wegner, I. (2014). Einfuhrung in die urartaische Sprache. Wiesbaden: Harrassowitz.
Simon, Z. (2021). The alleged Anatolian loanwords in Etruscan: A reconsideration. In F. Giusfredi, & Z. Simon (Eds.), Studies in the languages and language contact in Pre-Hellenistic Anatolia (with the editorialassistance of Elena Martinez Rodriguez; pp. 227–253). Barcelona: Edicions De La Universitat De Barcelona.
Skutsch, F. (1895). Zu den etruskischen Zahlwortern. Indogermanische Forschungen, 5, 256–265. | DOI 10.1515/9783110242478.256
Slotty, F. (1937). Die etruskischen Zahlworter. Archiv orientalni, 9, 379–404.
Slunečko, V. (2003). Etruske čislovky {status quaestionis}. Auriga, 45, 25–34.
Smeets, R. (1989). On Hurro-Urartianas as an Eastern Caucasian Language. Bibliotheca Orientalis, 46(3–4),259–279.
Starostin, S. A. (1995). Sravnitel'nyj slovar' enisejskix jazykov. In S. Starostin (Ed.), Ketskij sbornik: Lingvistika (pp. 176–316). Moskva: Vostočnaja literatura.
Steinbauer, D. H. (1999). Neues Handbuch des Etruskischen. Scripta Mercatturae Verlag.
Stephanus of Byzantium. (2016). Stephani Byzantii Ethnica (volumen iv: π-υ, recensuerunt Germaniceverterunt adnotationibus indicibusque instruxerunt Margarethe Billerbeck et Arlette Neumann-Hartmann). Berlin – Boston: De Gruyter. | DOI 10.17104/0017-1417-2019-4-309
Stephanus of Byzantium. (1849/1992). ΕΘΝΙΚΩΝ – A geographical lexicon on ancient cities, peoples, tribesand toponyms (edited by A. Meineke). Berlin: Reimer / reprint Chicago: Ares Publishers.
Stoltenberg, H. L. (1943). Die Bedeutung der etruskischen Zahlnamen. Glotta, 30, 234–244.
Thomsen, V. (1899). Remarques sur la parente de la langue etrusque. Det Kongelige Danske VidenskabernesSelskabs, 1899, 373–398.
TLE = Pallotino, Maximo. (1968). Testimonia linguae etruscae 2. Firenze: La nuova Italia.
Toporov, V. N. (1983). K semantike četveričnosti (anatolijskoe *meu̯- i dr.). Ėtimologija, 1981, 108–130.
Trask, R. L. (2008). Etymological Dictionary of Basque (edited for web publication by Max W. Wheeler). Falmer (Brighton): University of Sussex.
Trombetti, A. (1922–23). Elementi di glottologia. Bologna: Zanichelli.
Trombetti, A. (1928). La lingua etrusca. Grammatica. Testi con commento. Saggi di traduzione interlineare. Lessico. Firenze: Rinascimento del libro.
Troubetzkoy, N. (1922). Les consonnes laterales des langues Caucasiques-Septentrionales. Bulletin de laSociete de Linguistique de Paris, 23, 184–204.
Troubetzkoy, N. (1924). Langues caucasiques septentrionales. In A. Meillet, & M. Cohen (Eds.), Les languesdu monde (pp. 327–342). Paris: Champion.
Trubeckoj, N. S. (1987). Izbrjannye trudy po filologii (V. A. Vinogradov, & V. P. Neroznak, Eds.). Moskva: Progress.
Trubetzkoy, N. (1926). Studien auf dem Gebiete der vergleichenden Lautlehre der nordkaukasischen Sprachen. Caucasica. Zeitschrift fur die Erforschung der Sprachen und Kulturen des Kaukasus, 3, 7–36.
Trubetzkoy, N. (1930). Nordkaukasische Wortgleichungen. Wiener Zeitschrift zur Kunde des Morgenlandes, 37, 76–92.
Trubetzkoy, N. (1931). Die Konsonantensysteme der ostkaukasischen Sprachen. Caucasica. Zeitschrift furdie Erforschung der Sprachen und Kulturen des Kaukasus, 8, 1–52.
Urbanova, D., & Blažek, V. (2008). Narody starověke Italie, jejich jazyky a pisma. Brno: Host.
Van Heems, G. (2009). Lire, ecrire, compter: quelques reflexions et hypotheses sur le systeme numeraletrusque en marge des travaux de Michel Lejeune. In F. Biville, & I. Boehm (Eds.), Autour de Michel Lejeun. Actes des Journees d'etude organisees a l'Universite Lumiere Lyon 2 – Maison de l'orient et de laMediterranee, 2–3 fevrier 2006 (Collection de la Maison de l'orient, 43; pp. 287–317). Lyon: Maison del'orient et de la Mediterranee – Jean Pouilloux. | DOI 10.4000/kentron.1197
Wallace, R. E. (2008). A Manual of Etruscan. Ann Arbor – New York: Beech Stave Press.
Wegner, I. (2007). Einfuhrung in die hurritische Sprache 2. Wiesbaden: Harrassowitz.
Wilhelm, G. (2004a). Hurrian. In R. Woodard, The Cambridge Encyclopedia of the World's Ancient Languages (pp. 95–118). Cambridge: University Press.
Wilhelm, G. (2004b). Urartian. In R. Woodard, The Cambridge Encyclopedia of the World's Ancient Languages (pp. 119–137). Cambridge: University Press.
Wilhelm, G. (2018). Kleine Beitrage zum Hurritischen. Wiesbaden: Harrassowitz.
Woudhuizen, F. C. (1988). Etruscan numerals in Indo-European perspective. Talanta, 20, 109–124.
Woudhuizen, F. C. (2008). Etruscan as a Colonial Luwian Language: The Comprehensive Version. Amsterdam: Dutch Archaeological and Historical Society.
Xarsekin, A. I. (1964). K interpretacii ėtrusskix čislitelnyx. Vestnik drevnej istorii, 1964(2), 49–61.

Tato práce je licencována pod Mezinárodní licencí Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0.